آخرین اخبار

28. آذر 1395 - 13:08   |   کد مطلب: 291781
سراب روانسر: در جلسات آموزش خانواده در سیستم آموزش و پرورش درصد قابل توجهی از اولیاء با این ذهنیت که از آنها پول مطالبه خواهد شد از آمدن به مدرسه امتناع می کنند.

به گزارش سراب روانسر، سید غیاث نعمتی معلم و فعال صنفی: بی شک پذیرفتن نقش پدر و مادر به عنوان مهم ترین و موثرترین عامل در ترییت و آموزش دانش آموزان به هیچ وجه قابل انکار نبوده و نیست اما از آنجا که تربیت هم همانند بسیاری از مسائل علمی و انسانی دیگر مدام در حال تغییر و پیچیده شدن است و اختلالات روانی و آسیب های اجتماعی هم مدام در حال گسترش اند بنابراین آموزش والدین و به روز نمودن اطلاعات و مهارت های آنها در خصوص موارد فوق یک ضرورت حتمی می نماید.

 

بر اساس همین ضرورت، آموزش و پرورش همواره - از طریق انجمن اولیاء و مربیان - سعی داشته تا با برگزاری جلسات و کلاس هایی تحت عنوان '' آموزش خانواده'' هم دانش و مهارت والدین در خصوص تعلیم و تربیت و نحوه تعامل سازنده با فرزندان را ارتقاء بدهد و هم زمینه را برای همکاری و همفکری بیشتر والدین و مسولان مدرسه فراهم نماید.

 

 با اینکه نمی توان منکر دستاوردها و تلاش های خوبی شد که طی سالیان متمادی در این خصوص صورت گرفته است اما باید اذعان کرد که همواره بحث مسائل مالی (خواه به اسم شهریه، کمک به مدرسه و...) به عنوان یک تهدید و عامل بازدارنده عمل نموده و در سالهای اخیر با کاهش [حذف] بودجه مدارس، نقش پررنگ تری به خود گرفته است.

 

در اکثر موارد درصد قابل توجهی از اولیاء با این ذهنیت که از آنها پول مطالبه خواهد شد از آمدن به مدرسه امتناع می کنند و آن عده ای هم که می آیند معمولا چیزی عایدشان نمی شود، چرا که عموما مدیران در خیرمقدم و سخنرانی آغاز جلسه -به ناچار- با پیش کشیدن گزارش کاری و وضعیت مالی مدرسه فضا را ملتهب می کنند و والدین را در حالت تدافعی قرار داده و به این باور می رساند که هدف اصلی جلسه جلب کمک و مشارکت مالی بوده و آموزش ها و توصیه های تربیتی صرفا یک موضوع کم اهمیت و حاشیه ای و صرفا تلاشی است برای اقناع بهتر والدین جهت کمک بیشتر به مدرسه.

 

 بنابراین در شرایطی نوبت به مدرس آموزش خانواده می رسد که ذهنیت والدین به شدت منفی و بدبینانه شده و تقریبا هیچ گونه آرامش و آمادگی ذهنی برای پذیرفتن بحثهای تربیتی و خانوادگی نمی ماند. گاها هم موضوع جلسه فراموش میشه و وقت و انرژی مدرس صرف توجیه و آرام سازی مدعوین می شود. با این اوصاف ما کمتر شاهدیم که والدین آموزش ببینند و یا یک تفاهم و زبان مشترک مابین اولیاء خانه و مدرسه شکل بگیرد. نتیجه اینکه هر کدام از این دو گروه راه خود را می روند و در این بین نه تنها مشکلات دانش آموزان مرتفع نمی گردد بلکه بر تعارض ها و ناهمخوانی های تربیتی افزوده شده و انتظارات متناقض، روان دانش آموزان را به شدت تهدید می کند.

 

سید غیاث نعمتی معلم و فعال صنفی

 

 

دیدگاه شما

محل تبلیغات شما
تحلیل داده های آماری، پروژه های دانشجویی و مقالات پژوهشی
در کانال تلگرامی پایگاه خبری سراب روانسر عضو شوید
مشکلات شهر را با ما در میان بگذارید